Statines

De bekende Canadese wetenschapper Stephanie Seneff schreef een proefschrift over statines. Hier een korte samenvatting van haar conclusies.

Inleiding

Het gebruik van statines of cholesterol syntheseremmers is de laatste decennia steeds meer toegenomen door het wijdverspreide geloof dat cholesterolvermindering een belangrijke stap is om hart- en vaatziekten te voorkomen.


Statines hebben uiteenlopende bijwerkingen, waaronder cognitieve- en geheugen schade, verlaagd libido, spierpijn en spierzwakte. De farmaceuten beweren dat de gevallen van bijwerkingen relatief zeldzaam zijn, maar vaak verschijnen de bijwerkingen pas na enkele maanden of zelfs pas na jaren. De neveneffecten van statines kunnen het beste worden geïnterpreteerd als zijnde een versnelling van het verouderingsproces.

Ernstige gezondheidsproblemen

In een uiterst informatief artikel door Wainwright et al., gepubliceerd in 2009, wordt gesteld dat statines, door het afbreken van cholesterol, destabilisering van alle celmembranen veroorzaken. Dit verhoogt het risico voor een groot aantal ernstige gezondheidsproblemen en ziekten, waaronder diabetes, multiple sclerose, cognitieve problemen, hersenbloeding, kanker en zelfs ALS (Amyotrofische Laterale Sclerose). In eerdere proefschriften heb ik beargumenteerd dat statines het risico kunnen verhogen op Alzheimer, sepsis, kanker en hartkwalen.

Bijwerkingen van statines

De meest gerapporteerde bijwerkingen van statines zijn spierpijn en spierzwakte. Deze symptomen kunnen Rhabdomyolyse (afbreking van cellen van skeletspieren) en nierfalen bevorderen. Spierzwakte van de longen kan leiden tot ademhalingsmoeilijkheden. Spierzwakte in het hart leidt tot hartfalen. Gebruikers van statines worden door hun artsen gerustgesteld dat zij het gebruik van statines kunnen stoppen wanneer hun lever- en spierenzymen te hoog oplopen. In de praktijk is het echter mogelijk om onherstelbare spierschade op te lopen. Dit kan zelfs gebeuren, wanneer het enzymniveau niet boven normale waarden uitkomt. Het probleem verdwijnt namelijk niet nadat men met het gebruik van statines is gestopt.

Steeds zwakker

Na verloop van tijd, wordt een statinegebruiker steeds zwakker; in sommige gevallen leidt dat zelfs tot ernstige invaliditeit. Het belangrijkste feit is dat spieren worden gedwongen om zichzelf op te eten om aan voldoende energie te komen. Een andere factor is oxidatieve schade aan spierweefsel, met als gevolg dat de wanden van de cel desintegreren. Dit geldt niet alleen voor de skeletspieren, maar ook voor de ademhalingsspieren die het ademhalen en de hartspier controleren. Door voortdurend misbruik vallen de spiercellen uiteen en het afval gaat via de aderen naar de nieren, wat kan leiden tot nierfalen.

Wat artsen voorschrijven

Wanneer je in de Verenigde Staten woont en een arts heeft vastgesteld dat je een verhoogd risico hebt op een hartaanval, dan schrijft hij waarschijnlijk een hoge dosis statines voor, zelfs wanneer je cholesterolniveaus niet hoog zijn. Waarschijnlijk ben je ook op een vetarm dieet gezet en heb je het advies gekregen om dagelijks een loopband te gaan gebruiken.

Mijn onderzoek toont aan dat, indien je deze adviezen strikt opvolgt, je eerder vroeger dan later ernstige spierschade krijgt. De impact van statines op de mitochondriën en op de celwanden van de spiercellen is zodanig dat zelfs lichte lichamelijke oefeningen kunnen leiden tot Rhabdomyolyse. Voor sommigen zal het meteen duidelijk worden dat de bijwerkingen schade veroorzaken en het gebruik van statines moet worden beëindigd. Voor anderen zal de schade veel verraderlijker gebeuren en zal het zich pas jaren na gebruik van statines openbaren.

Co-enzym Q10

Statines hebben veel bijwerkingen, maar waarschijnlijk zijn de meest voorkomende klachten spierpijn en spierzwakte. Het is te wijten aan het feit dat statines de synthese van niet alleen cholesterol, maar ook van het co-enzym Q10 en de dolichols belemmeren. Als gevolg van de scherpe daling in de serumniveaus van LDL (dat deze essentiële voedingsstoffen levert aan de cellen), verminderen statines ook de biologische beschikbaarheid naar de cellen van zowel vetzuren als anti-oxidanten uit de voeding.

Zonder voldoende co-enzym Q10, zijn spiercellen minder in staat om energie te genereren voor de samentrekking van de spieren. Daarom worden  zij gedwongen om hun eigen eiwitten op te eten om te overleven. Tegelijkertijd komen krachtige oxidatieve middelen vrij die schade veroorzaken aan de myoglobine in de cel waardoor zowel zuurstof als afvalstoffen niet naar de celwand kunnen worden getransporteerd. De geoxideerde myoglobine, bekend als “IJzer myoglobine” is giftig voor de vetzuren die de belangrijkste component zijn van de celwand. Met onvoldoende cholesterol in de celwand, kan de cel niet worden opgeladen waardoor het energie verspilt.

Een tekort aan cholesterol

De lysosomen kunnen geen afvalstoffen verteren omdat ze niet in staat zijn een voldoende zure omgeving in stand te houden. Het probleem wordt nog verergerd door een groot tekort aan cholesterol, dat verdere bescherming had kunnen bieden tegen oxidatieve schade aan de vetzuren en ionen lekkage in de celwand, de mitochondriale muur en lysosomen muur. Uiteindelijk valt de cel uiteen en komt de myoglobine in de bloedsomloop. Het vervolgt zijn weg naar de nieren, die de myoglobine proberen te verwijderen. Maar de “IJzer myoglobine” is ook giftig voor de nieren, wat leidt tot ernstige nierziekten.

Geen vetarm dieet

Een vetarm dieet en veel oefeningen vergroten de kans dat statines problemen gaan veroorzaken. Inspannende lichaamsbeweging verhoogt de energiebehoeften van de spieren, terwijl een vetarm dieet de beschikbaarheid van vetzuren om beschadigde celwanden te vervangen verlaagt. Bovendien zijn celwanden bestaande uit onverzadigde vetten kwetsbaarder voor aanvallen van “IJzer myoglobine” dan wanneer deze zijn opgebouwd uit verzadigde vetten.

Een zwak hart

Omdat het hart ook een spier is, lijdt het schade als gevolg van blootstelling aan statines. Dit leidt tot een verminderde kans op herstel na een diastolische hartaanval en een verhoogde kans op hartfalen. Beschadigde cellen van de luchtwegen leiden tot een verhoogd risico van zowel longontsteking als interstitiële longziekte (in de wanden van de longblaasjes), die beide zeer gevaarlijk zijn voor iemand met een zwak hart.

Kinderen

Zelfs kinderen worden tegenwoordig getest op een hoog cholesterolgehalte en er wordt gesuggereerd dat zij behandeld moeten worden met Ssatines als er geen controle is over hun cholesterolgehalte. Ik vind dit nieuws zeer verontrustend, vooral omdat geen van de gecontroleerde statine studies werd uitgevoerd op kinderen. We hebben geen idee wat de negatieve gevolgen van statines zouden kunnen zijn op de ontwikkeling van het zenuwstelsel van een kind. Onderzoek heeft echter aangetoond dat Statines het zenuwstelsel van een embryo volledig kunnen vernietigen.

Ernstige neurologische schade

Een opmerkelijke publicatie door Jeff Kabel (december 2009) analyseert een reeks van 885 zelf-gerapporteerde negatieve effecten van het gebruik van statines bij patiënten. Ondanks het feit dat deze publicatie een breed scala aan bijwerkingen van statines beschrijft inclusief cognitieve stoornissen, spierpijn en spierzwakte, huidproblemen en seksueel disfunctioneren, was het meest verontrustende het grote aantal meldingen van ernstige neurologische schade. Het meest schrijnend was het feit dat er in totaal 17 meldingen waren van ALS met 2 aanvullende rapportages met betrekking tot Motor Neurologische Stoornissen (MND). Bij ALS teren de zenuwcellen weg of sterven zij en kunnen ze niet langer berichten sturen naar de spieren. Dit leidt tot een verzwakking van de spieren, spiertrekkingen en uiteindelijk tot verlamming. Naarmate de ziekte vordert, wordt slikken en ademhalen steeds moeilijker. De meeste slachtoffers overlijden binnen vijf jaar vanaf het stellen van de diagnose.

Relatie tussen statines en ALS

Vanuit de literatuur is er bewijs dat impliceert dat er een relatie is tussen statines en ALS. Een studie van het FDA (Food and Drug Administration) geeft dit aan, alsmede een studie waaruit blijkt dat een hoog cholesterolgehalte beschermt tegen ALS. Mijn volgende publicatie zal gaan over de negatieve effecten van statines op het zenuwstelsel. Ik zal beargumenteren dat statines niet alleen het krijgen van ALS verhoogt, maar ook van multiple sclerose (MS), de ziekte van Parkinson en Alzheimer.

Wat doen statines

Een statine is een cholesterolverlagend medicament dat de productie van cholesterol in de lever remt. Het wordt voorgeschreven bij een verhoogd cholesterol, diabetes (suikerziekte) en ter preventie van hart- en vaatziekten.

Type statine: Merknaam:
Simvastatine – Zocor
Pravastatine – Selektine
Atorvastatine – Lipitor
Rosuvastatine – Crestor
Fluvastatine – Lescol

 

De bijsluiter van Lipitor omschrijft de volgende mogelijke bijwerkingen:
1.Het maagdarmstelsel (verstopping, winderigheid, verstoorde spijsvertering, misselijkheid, diarree, gebruik aan eetlust, braken)
2.Bloed en lymfevaten (tekort aan bloedplaatjes, trombocytopenie)
3.Het immuunsysteem (anafylaxie)
4.Het hormoonsysteem (haaruitval, verstoring glucosespiegel, ontsteking van de alvleesklier)
5.Psychische stoornissen (slapeloosheid, geheugenverlies)
6.Het zenuwstelsel (hoofdpijn, duizeligheid, jeuk, pijn aan armen en benen door zenuwaandoeningen, de z.g. perifere neuropathie)
7.Lever en gal (hepatitis gepaard gaande met geelzucht)
8.De huid (huiduitslag, galbulten, allergische reacties, ademhalingsmoeilijkheden)
9.De skeletspieren (spier- en gewrichtspijn, spieraandoeningen, afbraak van spierweefsel gepaard gaande met spierkrampen, koorts en roodbruine verkleuring van de urine)
10.Impotentie
11.Algemene lichaamszwakte
12.Pijn op de borst
13.Rugpijn
14.Vochtophoping in armen en benen
15.Een algemeen gevoel van onbehagen
16.Gewichtstoename

Terug naar Super gezonde aderen